De kerstboom is de deur weer uit, alle kerstversiersels weer in de doos op zolder. Het enige wat nog herinnert aan kerst is de kerstverlichting buiten aan de veranda, want voor de Noren houden we de schijn nog op trouw de 25 kerstdagen mee te vieren. Ja, want als je Noren hun gang laat gaan vieren ze gedurende alle maanden met de R het keRstfeest. Ze hebben het echt zonder lach op hun gezicht over 12e kerstdag. Nu was deze periode al niet mijn favoriet maar hier word ik helemaal gek!
Begrijp me niet verkeerd, want wij hebben kerst wel op een leuke manier gevierd. Patrick (ondertussen onderdeel van het gezin als ‘pletlit’), Wendy, Juul en Pleun zijn de kerstweek bij ons geweest. Natuurlijk was daar de (niet eens) stille hoop op een witte kerst. Nu hadden we de weken ervoor een pak met sneeuw en kraakheldere lucht en strenge vrieskou (+ veel maanlicht, zie foto). Helaas, vlak voor hun bezoek kakte het weer in en begon het te dooien en te regenen. Het maakte het spelen rond om het huis iets minder idyllisch maar een paar meter hoger kwam de regen als sneeuw naar beneden, dus hebben we die maar benut!
Bij aankomst wist Patrick zich te herinneren dat Sanne die oude Honda (zonder stuurbekrachtiging) altijd zo netjes achteruit de oprit op reed. Met dat in zijn achterhoofd parkeerde hij keurig achteruit hun gehuurde Ford Focus tegen de vangrail! De trend is gezet, daar zijn ze dan! Wat past er veel in zo’n Focus! Wat een overvloed aan hagelslag, kokosbrood, speculaassmeersel, scones, etc,etc. Een erg leuke bijkomstigheid was dat Patrick in Nederland nog twee paar super mooie sneeuwschoenen (van die rackets onder je schoenen, alleen dan modern) op de kop heeft weten te tikken. Op de belofte aan de douane dat hij de piloot er echt niet mee ging bedreigen, mochten ze bij gratie mee in het vliegtuig. Een geluk voor ons, helemaal top!!Juul en Pleun waren een beetje sceptisch om met kerst naar Noorwegen te gaan. Het bleek dat ze de kerstboom in huis in geen geval wilde missen. Patrick en Wendy hebben voor vertrek de boom opgezet in hun huis en hier aangekomen mochten ze als verrassing hun eigen kerstboom uitzoeken uit het bos (bij Enne en Annie). Uiteindelijk stonden natuurlijk de volwassenen te kibbelen over welke boom het meest geschikt was en werd er eentje omgezaagd. Daarna nog ff een bezoek aan de stal met allemaal koeien en schapen. Klinkt leuk maar in de praktijk zijn de kinderen natuurlijk alleen maar bang voor die giga grote koppen met mega lange tongen die naar je uithalen als je keurig door het midden tussen de hokken doorloopt!
’s Avonds lopen we met fakkels naar Øvre Kavli alwaar de Kerstman zal verschijnen en zelfs voor ieder kind een kadootje heeft. Ook had de kerstman aan Pløn en Jul gedacht, waarschijnlijk wist hij dat hij twee dagen erna pizza met ze zou eten…… Ondanks het feit dat op het moment dat het gezellig wordt, de Noren en masse pleite gaan, heeft het toch een aparte sfeer zo in het donker met alle fakkels!
In Bjorli, ons skigebiedje, daar komt de regen als sneeuw naar beneden en dat komt op zich goed uit. We pakken de spullen en stressen wat om op tijd weg te rijden. Nog ff tanken en door naar Bjorli. Patrick stuurt soepel over het stoepje met de huurauto en volgt ons het Romsdal door. F&%ck, de ski’s van Freeke vergeten, wij keren om zij rijden door. Ik zeg nog tegen Sanne: het lijkt wel of……….en als we vlak bij ons huis zijn belt Patrick. Lekke band! Stoeppie gepakt. De band is zodanig beschadigd dat het meegeleverde spuitbusje weinig zal helpen. Dan maar de Noorse ANWB inschakelen.
Wij rijden door naar Bjorli en zij komen later. Nog ff lekker geskied en ook Juul, aangemoedigd door Freeke, krijgt de slag weer te pakken! Sjoerdje en Pleun zijn niet meer te stoppen op de billenslee!
We lassen nog een mannen- en vrouwendag in. De volgende dag is het beste weer voorspeld, dus plannen de vrouwen een sneeuwschoentocht naar Skarseter. De dag daarna plannen de mannen en sneeuwschoentocht naar Moanebba.Sanne en Wendy vertrekken in de regen en de kou vanuit huis de achtertuin in. Gedragen door de ‘Truger’ lopen ze over de sneeuw naar Skarseter zo’n 500 meter hogerop. Gelukkig klaart het af en toe op en hebben ze tussen de (nu sneeuw-)buien nog wat uitzicht tijdens hun lunch met koppie thee. Na veel discomuziek en geleuter hebben Patrick en ik de kinderen in de sneeuwpakken gehesen en zijn we op een grote helling gaan sleeën met de kinderen. Deze helling ‘sommerfjøs’ is precies het eindpunt van de wandeling van Wendy en Sanne. Vlak nadat we elkaar daar treffen gaat de Sauna (ja, hij doet het!!) aan en warmen Wendy en Sanne zich daar op.
Die avond is het julaften (kerstavond, 24 dec) en is het gebruik de pakjes onder de boom uit te pakken. Dat doen we dus ook gretig. Iedereen wordt zwaar verwend en als de kinderen uitgehyperd zijn, gaan ze naar bed. Wij ploffen daarna neer en zetten de door mij gekregen, zwaar gesponsorde, extreme HH ski DVD op. We drinken een biertje en veranderen onze sneeuwschoentocht, bij het zien van deze DVD ,alsnog in een toerskitocht naar Skarven. Patrick blijkt na een nog biertje plotseling toch de skischoenen van Sanne te passen….
Vroeg gaan Patrick en ik op pad naar Skarven. (Het was prachtig weer.) We willen niet al te laat thuis zijn want ’s avonds wachten Jone en Hilde op ons met pizza en wij zouden het voor- en nagerecht voorbereiden. En zo loop je op eerste kerstdag met toerski’s in de bergen. Tja, en dat is kerst zoals kerst bedoelt is! Voor Patrick nog iets onwennig, want hij is niet gewend met ski’s omhoog te lopen. Hij heeft het zwaar op weg naar de top maar geniet met volle teugen vol zuurstof! Op de top genieten we van het uitzicht, een koppie thee en een bammetje. Schrijven onze namen in het topboek en trekken de stijgvellen van de ski’s. We lopen nog even ca.30 meter terug met de ski’s in de hand tussen stenen door en klikken de ski’s onder……..zo heb ik het nog nooit mee gemaakt. Zoooo licht, zooo fijn, zooo makkelijk. Wat kan die sneeuw verschillend zijn! Jodelend slalommen we naar beneden totdat we in het bos terecht komen.
En tja, daar moet Patrick me toch een paar keer helpen wanneer ik dat bijzondere mosje op die ene boom ongewild van wat dichterbij moet bekijken. Patrick durft te gaan, ik merk dat ik na m’n enkel- en knieblessure toch (te) voorzichtig ben. Geen zin in nog een seizoen naar de knoppen!
Helaas geen tijd voor ons om een rondje sauna te pakken, maar gelijk door naar Jone en Hilde die ons warm onthalen. Heerlijke pizza. Het voorgerecht laten we zitten, we arriveerden iets later dan gepland. De Jappen (in NL marsen) worden wel gesmolten tot saus over het toetje. Patrick en Wendy worden nog even gedwongen om hun leven te wagen over de ijzige oprit op een tradiotionele spark (slee), maar gelukkig loopt dit goed af! Na een gezellige avond taaien we af!
Nog een daggie geskied/gesleed met z’n allen en daarna zwaaien we ons bezoek de volgende ochtend weer uit. Zij gaan zich nog een dagje vermaken in Lillehamer voordat ze het vliegtuig terug nemen. Gelukkig hebben ze het eigen risico afgekocht van de huurauto want die ster in de ruit zat er ook nog niet…..
Wij kijken terug op een ontzettend leuke kerstweek en zien eigenlijk een beetje op tegen oudjaarsavond. We zijn namelijk uitgenodigd om te gaan eten bij Jone en Hilde maar willen liever lekker relaxed onderuit op de bank……. Sjoerdje is ziekig en Sanne is onderweg daar naar toe. Ik meld ons af en we krijgen direct bezorgde sms-jes of het wel goed gaat e.d.. Alles oke, kom maar oliebollen eten ’s middags. En dat doen ze. Heerlijk vinden ze de zelfgemaakte oliebollen (van Heleens’ oliebollenmix) en eigen gemaakte appelflappen!
Nog ff lekker een weekje vakantie met z’n vieren. We skieen, sleeen en spelen wat met z’n allen. Met name dat spelen heeft voor Freeke, mij en Sanne en nieuwe dimensie gekregen. Want naast een megagrote TV heb ik samen met Sjoerdje in Molde een heuze Nintendo Wii gekocht. Een beetje afgekeken bij vrienden van ons waarvan de kinderen onwijs leuk met een playstation speelde dachten wij in de Wii een ideale ‘slechtweer bestemming’ gevonden te hebben. Een waanzinnige spelcomputer waarbij je niet passief op de bank kan blijven zitten omdat je daadwerkelijk fysiek de activiteit op het scherm moet voordoen! Verwende nesten….ja dat zijn we….so what!
Afgelopen weekend hadden wij de temperaturen overdag die nu in Nederland ’s nachts aktueel zijn. Zaterdag gesleed met de kinderen en zondag hebben Sanne en ik voor ons zelf gekozen. Eerst Sanne på tur op de sneeuwschoenen en daarna ik. Degene die thuis was deed het huishouden, terwijl de ander met prikkende lucht in de neusgaten een tocht maakte, toch ff een lekkere afsluiting van de vakantie. ’s Avonds nog uitzweten in de badstue (sauna) en na (weer) een heftige ski-DVD het bed in.
Het gewone leven roept weer en is, as we speak, nu weer in volle gang……..
8.1.09
KERSTMIX
Gepost door Hoftha op 00:04 3 reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)